Wat
Ivan Leko vandaag aantreft bij
Club Brugge, heeft nog maar weinig te maken met de omgeving waarin hij jaren geleden werkte. De Kroaat is zichtbaar onder de indruk van hoe ver Blauw-Zwart intussen staat — niet alleen sportief, maar vooral structureel.
Leko steekt zijn verbazing niet weg wanneer hij terugblikt op zijn eerste dagen na de terugkeer. “Alles is gewoon ‘much bigger’. Veel groter. En op een dusdanig hoog niveau dat ik nooit verwacht had.” Hij verwijst daarbij naar zowat elk facet van de club. “Het Basecamp, het personeel, noem maar op", klinkt het in
Het Laatste Nieuws.
Volgens Leko heeft
Club Brugge zich georganiseerd op een manier die je enkel bij de Europese top verwacht. Data, technologie en ondersteuning zijn alomtegenwoordig. “Hoeveel data en technologie er ook voorhanden is — zaken op Europees topniveau — toch is het nog altijd puur voetbal wanneer je Club Brugge binnenstapt. Voetbal van honderd jaar geleden.”
Een werkomgeving die uitnodigt
Voor een coach is dat een droomscenario. Moderne middelen, zonder het gevoel te verliezen waarvoor je het uiteindelijk doet. Dat contrast valt Leko bijzonder op. De infrastructuur is mee met zijn tijd, maar de ziel van de club bleef intact.
Oude gezichten, nieuw niveau
Toch zit het grootste plezier voor Leko niet alleen in beton en bytes. Het zijn vooral de mensen die hem bijblijven. “Voor mij was het leukste om iedereen terug te zien.” Hij kijkt even rond en somt op. “Kirsten Willem, Dévy, de voorzitter…”
En dan volgt het moment waarop het verleden en het heden samenkomen. “En dan kom je in de kleedkamer en zie je Hans en Brandon.”
Respect voor wat gebleven is
De namen Hans Vanaken en Brandon Mechele zorgen voor een glimlach. Leko beseft maar al te goed wat zij in de tussentijd hebben opgebouwd. “Je komt hen na al die jaren opnieuw tegen. En als je dan ziet en beseft wat ze verwezenlijkt hebben… Ik vind dat enorm leuk.”