Marc Coucke bibbert: "Een van de meest gevreesde knokploegen"

Achter de cryptische letters BCS en VNDLS op het hek van Marc Coucke schuilt de absolute harde kern van Anderlecht. Hoewel beide groeperingen nu samen één front vormden tegen de eigenaar, heerst er normaal gesproken een diepe generatiekloof en flink wat onderlinge spot tussen deze twee generaties hooligans.

De oudste en meest beruchte tak is de Brussels Casual Service, kortweg BCS. Deze groep ontstond al in de jaren negentig. Inmiddels zijn de leden getransformeerd in veertigers en vijftigers, maar de angst die ze inboezemen is er niet minder om. BCS staat in het Europese voetbal bekend als een van de meest gevreesde knokploegen, zo weet Het Laatste Nieuws.

Rivaliserende groepen durven uit pure schrik weleens niet op te dagen bij afgesproken gevechten. Opvallend genoeg bestaat deze vijfhonderd koppen tellende elite niet alleen uit straatvechters, maar zitten er ook gerespecteerde advocaten en notarissen in de rangen. De groepsdiscipline is bikkelhard: wie de letters BCS op zijn lichaam laat tatoeëren zonder dat de leiders vinden dat hij het heeft verdiend, wordt keihard gedwongen de inkt weer te laten verwijderen.

Hiertegenover staat VNDLS, de graffiti-handtekening van Mauves Army 03. Dit is de jongere garde ultra's, voornamelijk twintigers, die zo'n duizend leden telt. Zij zochten de alliantie met de ouderen omdat ze vinden dat Anderlecht door Coucke wordt behandeld als een reservespeeltje naast zijn parken Durbuy en Pairi Daiza.

Toch kijken de mannen van BCS doorgaans met rollende ogen naar deze jeugd, die zich steevast achter bivakmutsen en pyrotechnisch materiaal verschuilt om anoniem te blijven voor de politie. Een praktijk die de oude garde als volstrekt belachelijk beschouwt.