Bij de Rode Duivels blijft één vraag hardnekkig terugkeren richting het WK: wie vormt straks het hart van de verdediging? Onder bondscoach Rudi Garcia duikt daarbij steeds vaker dezelfde naam op:
Brandon Mechele. En precies daar wringt het volgens
Hein Vanhaezebrouck.
Mechele is bij Club Brugge al jaren een vaste waarde en groeide uit tot een betrouwbare schakel in de Belgische competitie. Die stabiliteit lijkt hem nu ook kansen op te leveren bij de nationale ploeg. Onder Garcia krijgt hij steeds vaker minuten en zijn naam circuleert nadrukkelijk richting WK-selectie.
Vanhaezebrouck begrijpt dat Mechele in beeld komt, maar plaatst tegelijk een duidelijke grens. “Hij verdient een selectie", erkent hij in
Het Nieuwsblad. “Maar geen basisplaats.”
“Dat is limiet-limiet”
De analyse van Vanhaezebrouck is scherp en weinig omfloerst. “Met alle respect voor die gast: als je met Mechele in de nationale ploeg moet spelen, dan mankeert er iets. Dat is limiet-limiet.”
Die uitspraak raakt een gevoelige snaar. Mechele staat symbool voor de huidige defensieve zoektocht bij België: degelijk, ervaren, maar niet het profiel van een internationale referentie.
Probleemsector blijft aanslepen
Vanhaezebrouck wijst erop dat de defensieve puzzel al jaren aansleept. “Het blijft onze probleemsector", klinkt het. Hij haalt ook eerdere keuzes aan. “Op een bepaald moment speelt Wout Faes alle matchen. Terwijl ik altijd het gevoel had: dat is het toch niet echt. En dan zegt men plots: neen, toch niet met Faes. En moeten we opnieuw beginnen.”
Alternatieven kregen te weinig tijd
Volgens Vanhaezebrouck werden andere profielen te snel afgeschreven. Over Matte Smets is hij duidelijk: “Na één foute pass afgevoerd, terwijl hij genoeg potentieel heeft voor de Rode Duivels.”
Zeno Debast noemt hij dan weer blessuregevoelig, terwijl andere opties volgens hem fysiek tekortkomen op internationaal niveau.