De soap rond de nieuwe trainer van
Anderlecht sleept voort, maar de oplossing ligt misschien wel gewoon in de eigen dug-out. Nu de komst van Alfred Schreuder een doodlopende straat lijkt, groeit het besef op Neerpede: Jérémy Taravel het seizoen laten afmaken is niet alleen de goedkoopste, maar ook de meest logische keuze.
Anderlecht staat op een kruispunt. Terwijl het bestuur blijft hopen op een wit konijn uit de hoge hoed, bewijst interim-coach Jérémy Taravel op het veld dat hij de grip op de spelersgroep niet is verloren. Met een plek in de bekerfinale op zak en de Champions’ Play-offs in zicht, rijst de vraag: waarom zou je nu nog een tactische revolutie riskeren?
De mislukte flirt met Alfred Schreuder — die met zijn club Al-Diriyah doodleuk richting promotie stoomt — dwingt Anderlecht tot nederigheid. In plaats van in paniek door te schakelen naar een twijfelachtig alternatief, biedt Taravel stabiliteit. De ploeg kent zijn methodes en het spelniveau is onder zijn bewind gestabiliseerd.
"Je moet de rust in de tent bewaren", klinkt het in de wandelgangen van Neerpede. Een nieuwe trainer brengt altijd nieuwe wetten, andere basisspelers en tactische onrust. In de cruciale fase van de competitie is dat het laatste wat deze jonge kern nodig heeft.
Door Taravel het vertrouwen te geven tot juni, koopt Anderlecht tijd. Tijd om in de zomer een weloverwogen beslissing te nemen over de sportieve toekomst, in plaats van nu een 'paniek-contract' te tekenen waar de club jaren aan vastzit. Bovendien heeft Taravel iets wat geen enkele topcoach van buitenaf nu heeft: krediet bij de fans dankzij de bekerstunt.
Die underdog-positie kan in de Play-offs juist het geheime wapen van Anderlecht worden. Terwijl de concurrentie elkaar de tent uit vecht, kan Taravel in alle sereniteit bouwen aan zijn 'masterpiece'.