Thorgan Hazard ontketend: Hoe de nieuwe topschutter Anderlecht naar stabiliteit loodst

De overwinning van Anderlecht tegen OH Leuven onderstreept een cruciaal kantelpunt in een seizoen dat tot nu toe werd gekenmerkt door extreme hoogtes en dieptes. In plaats van de gevreesde "achtbaan" zagen de supporters in het Lotto Park een ploeg die, ondanks een vroege tegenslag, met een ijzeren kalmte en tactische volwassenheid de controle opeiste.

De vroege wereldgoal van Óscar Gil had een mentaal breekpunt kunnen zijn, maar paars-wit toonde een veerkracht die we dit seizoen zelden zagen. Door de druk onverminderd hoog te houden en niet te bezwijken onder de aanvankelijke VAR-tegenslag bij de afgekeurde goal van Diarra, bewees de ploeg dat de mentale weerbaarheid eindelijk op punt staat.

Het hart van deze Brusselse dominantie klopt momenteel in het ritme van Thorgan Hazard. Bij afwezigheid van de geblesseerde Verschaeren nam Hazard niet alleen de rol van spelverdeler op zich, maar ontpopte hij zich tot een genadeloze afwerker. Met zijn elfde competitietreffer en een indrukwekkend gemiddelde van vijf goals in slechts twee wedstrijden, is hij momenteel de meest bepalende speler op de Belgische velden.

Zijn vermogen om zowel uit dode spelmomenten als via vlijmscherpe combinaties gevaar te stichten, geeft Anderlecht een aanvallend surplus dat vorig jaar simpelweg ontbrak. Hazard is niet langer alleen de grote naam, hij is de motor die de volledige machine doet draaien.

De keuze van de technische staf om de jonge Mihajlo Cvetkovic in de basis te droppen boven gevestigde namen, bleek een meesterzet die de dynamiek van de wedstrijd volledig veranderde. Cvetkovic bracht een fysieke aanwezigheid en een technisch vernuft met de rug naar het doel dat OHL-verdediger Pletinckx constant voor problemen stelde.

Zijn knappe doelpunt in de draai was het tastbare bewijs van die kwaliteiten. Bovendien bleek de diepte van de kern een grote troef; de wissels van Stroeykens, Sikan en Kanaté zorgden ervoor dat het tempo niet zakte, waardoor OH Leuven in de slotfase volledig werd verstikt en de 5-1 eindstand een logisch gevolg was van deze constante druk.

Ondanks de euforie over de vier doelpunten mag Anderlecht de defensieve aandachtspunten niet uit het oog verliezen. Bij een 2-1 stand ontsnapte de thuisploeg aan een gelijkmaker toen een vrije trap op de paal strandde, een fase waarin Colin Coosemans en zijn defensie niet vrijuit gingen.

De communicatie bij stilstaande fasen blijft het enige minpunt in een verder bijna perfecte avond. Hoewel de stabiliteit overduidelijk is toegenomen, zal paars-wit deze concentratiefouten moeten elimineren als het ook tegen de directe concurrenten in de top van het klassement wil domineren. De fundering is gelegd, maar het huis is nog niet volledig stormbestendig.