Wie de troepen van Rudi Garcia de afgelopen weken zag zwoegen tegen voetbaldwergen als Egypte, Iran en Nieuw-Zeeland, hield zijn hart vast voor de knock-outfase. De Belgische motor haperde constant. Maar in de achtste finales tegen het co-gastland ontbonden de Belgen plots al hun duivels.
De Verenigde Staten werden in Seattle met gitzwarte 1-4-cijfers naar huis gestuurd, alsof die moeizame groepsfase en de miraculeuze comeback tegen Senegal nooit hadden plaatsgevonden. De herrijzenis had twee duidelijke architecten. Op het middenveld dicteerde
Youri Tielemans het ritme. Hij smoorde eigenhandig elke Amerikaanse counter in de kiem.
"This guy... Hij controleerde het middenveld. Op zijn eentje. Dit was van een ander niveau", loofde een lyrische
Thierry Henry bij
Fox Sports. Voorin bleek Charles De Ketelaere de dodelijke beul. Met sublieme pressing en twee cruciale goals – waaronder een spitsengoal op aangeven van Leandro Trossard – blies hij de defensie op.
Zlatan Ibrahimovic zag zijn ex-clubgenoot schitteren: "Onthoud goed dat hij geen echte spits is. Maar in deze match speelde en scoorde hij als een echte spits. België was op papier én op het veld sterker."