Nathan De Cat verrast iedereen met statement over toekomst

De tranen vloeiden ongeremd in het Lotto Park toen het bordje met rugnummer 74 oplichtte tijdens de thuismatch tegen STVV. Wat een gewone applauswissel leek, voelde voor de pas 17-jarige Nathan De Cat als een emotioneel breekpunt. De kersverse Pro League Jonge Speler van het Jaar staat op een kruispunt in zijn nog prille carrière: bezwijken voor de ronkende buitenlandse interesse, of de veilige Brusselse nestwarmte behouden?

"Ik besefte dat het mogelijk de laatste keer kon zijn. De club waar ik zoveel van houd, die mij heeft gevormd", klinkt het. In een openhartige reportage op Mauve TV gunt de jonge middenvelder de voetbalwereld een blik in zijn hoofd. Een hoofd dat momenteel overuren draait.

Terwijl Europese topclubs aan zijn mouw trekken, fluisteren zijn grootouders hem teder in het oor om nog even in Brussel te rijpen. Het contrast tussen de harde wetten van de transfermercato en de romantiek van het paars-witte clubgevoel vreet aan het toptalent.

"Ik heb soms wel het gevoel dat mensen vergeten wat voor een eer het is om voor Anderlecht te spelen. Ik denk zoveel na, hele dagen. Het zou heel moeilijk zijn om Anderlecht te verlaten, als ik zou vertrekken. Ik weet het echt nog niet", verrast De Cat.

De Cat beleeft een droomjaar waarin hij doorstootte naar de hoofdmacht, maar de druk buiten de lijnen eist zijn tol. Waar zijn toekomst ligt, blijft dezer dagen de miljoenenboodschap in Neerpede. De knoop is nog niet doorgehakt, de twijfel regeert.