Vrancken hakt knoop door over Anderlecht

Is Wouter Vrancken geen optie voor Anderlecht als nieuwe coach? Het lijkt de logica zelve, maar de realiteit in het Lotto Park en de ambities op Stayen liggen mijlenver uit elkaar. Volgens analisten en bronnen nabij Vrancken staat de succescoach van de Kanaries momenteel allesbehalve te springen voor een paars-wit avontuur.

Het is de ironie van het huidige voetbalseizoen. Terwijl Anderlecht in een diepe identiteitscrisis zit — zonder sportief directeur, met een interim-trainer in de vorm van Jérémy Taravel en een afgeketste deal met Alfred Schreuder — beleeft Wouter Vrancken in Sint-Truiden een tweede jeugd. Hij loodste de Kanaries verrassend naar de tweede plaats in de stand en heeft van Stayen weer een onneembare vesting gemaakt.

Hoewel zijn contract in juni 2026 afloopt, wijst alles erop dat Vrancken zijn toekomst eerder in Limburg dan in Brussel ziet. De coach heeft bij STVV iets opgebouwd wat bij Anderlecht momenteel volledig ontbreekt: rust, een duidelijke transferstrategie en een bestuur dat honderd procent achter hem staat.

De geluiden vanuit de omgeving van Vrancken zijn duidelijk: geld is niet de drijfveer. Bij STVV kan hij werken met jonge talenten en heeft hij de sportieve touwtjes stevig in handen. Een overstap naar het woelige Anderlecht, waar de zoektocht naar een nieuwe technisch directeur nog steeds prioriteit heeft, wordt door velen gezien als een "sportieve zelfmoordmissie". Waarom zou een trainer die momenteel meestrijdt voor de titel, instappen in een project waar de fundering nog moet worden gelegd?

Anderlecht bevindt zich in een lastig parket. Na de mislukte poging om Alfred Schreuder los te weken in Saudi-Arabië, lijkt de club steeds vaker terug te vallen op noodoplossingen. Jérémy Taravel doet het als interim naar behoren, maar het bestuur gaf tijdens de recente Fan Council toe dat ze mikken op een langetermijnoplossing.

Namen als Jacob Neestrup (FC Kopenhagen) circuleren, maar de "lokale optie" Vrancken zou voor de fans de meest geruststellende zijn. Hij kent de competitie, spreekt de taal en heeft bewezen dat hij met beperkte middelen een topteam kan smeden. Toch lijkt de "Vrancken-piste" meer een droom van de supporters dan een realistische optie voor de clubleiding. Zolang er geen nieuwe sportief directeur is die een meerjarenplan kan voorleggen, blijft elke topcoach die momenteel op een roze wolk zit — zoals Vrancken — liever waar hij is.