Jan Vertonghen bewaart gemengde gevoelens aan zijn allereerste weken bij RSC
Anderlecht. De recordinternational oogde in de beginfase van zijn Brusselse periode bij momenten opvallend ongelukkig op het veld, maar dat lag allesbehalve aan paars-wit. Het had alles te maken met de pijnlijke manier waarop zijn hoofdstuk bij topclub Benfica ten einde kwam.
"Dat had niks met Anderlecht te maken", blikt Vertonghen terug in
Het Laatste Nieuws. "Wel met het feit dat mijn vertrek bij Benfica heel lelijk is verlopen. De businesskant van die beslissing snap ik helemaal, maar als clubleider zou ik het nooit op die manier aangepakt hebben. Pas op de laatste dag van de transferperiode kreeg ik de boodschap dat ik niet meer zou spelen."
De beslissing kwam als een donderslag bij heldere hemel voor het gezin, dat zich volledig had gesetteld in Portugal. Vertonghen richt de blik op een ingelijst shirt aan de muur met de bedrukking 'Vertonghen 2023': "Mijn doel was om dat contract uit te doen, hopelijk nog een jaar extra uit de brand te slepen en dan eventueel na het EK van 2024 te stoppen met voetballen. Mijn vrouw en ik gingen er gewoon van uit dat we in Lissabon zouden blijven."
De plannen moesten in allerij worden omgegooid, wat mentaal een zware wissel trok op de verdediger. De overhaaste transfer zorgde voor een emotioneel afscheid van zijn gezin. "Ik vond dat ontzettend moeilijk omdat ik het gevoel had dat ik mijn vrouw en kinderen wegtrok uit een omgeving waar ze heel gelukkig waren. Toen ik de ochtend na mijn akkoord al naar België moest vliegen voor medische testen, heb ik gezegd: sorry, dat gaat niet. Mijn kinderen waren nog op surfkamp, ik kon niet vertrekken zonder hen te zien."
Het plotselinge vertrek uit Lissabon maakte de instroom in het Lotto Park loodzwaar. Pas maanden later vond de verdediger zijn rust terug. "Voor mij waren die eerste weken bij Anderlecht de moeilijkste in mijn carrière als voetballer", besluit Vertonghen. "Dat gevoel is pas verdwenen na het WK van 2022 in Qatar. Omdat ik toen zag dat mijn kinderen en mijn vrouw ook in België gelukkig waren."