ANALYSE. Geloofwaardigheid van Coucke staat op het spel

De blik van de fans van Anderlecht verschuift. Waar de kritiek wekenlang vooral naar spelers en trainers ging, richt die zich nu steeds nadrukkelijker op de top van de club. Marc Coucke en Michael Verschueren liggen onder vuur, en dat heeft alles te maken met het gevoel dat er iets fundamenteel ontbreekt: richting.

De nederlaag tegen Club Brugge (1-3) was daarbij een nieuw kantelpunt. Niet zozeer omwille van de score, maar door het gevoel dat het nog veel erger had kunnen zijn. Anderlecht werd op eigen veld overklast en maakte een machteloze indruk. Voor veel supporters was dat het bewijs dat het probleem dieper zit dan enkel de prestaties op het veld.

Analisten en clubwatchers zijn het daar steeds vaker over eens. De kritiek klinkt dat de club al te lang wacht met duidelijke keuzes. “Waar blijft de directie? Coucke en Verschueren verliezen tijd”, klinkt het in analyses. Het verwijt is duidelijk: te veel twijfel, te weinig daadkracht.

Ook binnen de achterban groeit de frustratie. Oud-spelers en waarnemers roepen openlijk om meer betrokkenheid van het bestuur. Het gevoel leeft dat de leiding te ver van de realiteit op het veld staat, terwijl net nu leiderschap nodig is.

De komst van Antoine Sibierski als nieuwe sportief directeur wordt gezien als een mogelijke reset. Hij moet structuur brengen in een club die al jaren op zoek is naar stabiliteit. Maar tegelijk verhoogt dat ook de druk: met een nieuwe sportieve baas verwacht iedereen snelle en duidelijke beslissingen, te beginnen met de aanstelling van een nieuwe hoofdcoach.

Voor Coucke is dit een cruciaal moment. Als eigenaar bepaalt hij de grote lijnen, en dus ook de verantwoordelijkheid. De voorbije jaren kende Anderlecht meerdere sportieve missers en organisatorische wissels. Daardoor groeit het gevoel dat dit project stilaan zijn geloofwaardigheid moet bewijzen.

En dan is er nog de bekerfinale die eraan komt. Die wedstrijd kan alles veranderen — of alles nog pijnlijker maken. Want als ook die verloren gaat, dreigt de druk op het bestuur alleen maar verder toe te nemen.