Wagemans (39) staat voor bijzondere match met ASV Geel: "Ik voel me beter dan toen ik 26 was"

Tom Wagemans (39) staat zaterdag met ASV Geel tegenover Wezel Sport, de club waar hij vorig seizoen nog onder de lat stond. Door de langdurige schouderblessure van eerste doelman Tibo Herbots krijgt het ervaren sluitstuk uit Bouwel opnieuw zijn kans. Bij de Zotten is Wagemans echter meer dan alleen een doelman en mentor van de jonge doelmannen. “Naast het veld heb ik ook een rol in de medische begeleiding van mijn ploegmaats.”

Voor Tom Wagemans wordt het zaterdag een bijzondere afspraak. Wanneer Wezel Sport op bezoek komt bij ASV Geel, staat de 39-jarige doelman aan de overkant van heel wat vertrouwde gezichten. Vorig seizoen verdedigde hij immers nog het doel van de Molse club. Nu moet hij zijn voormalige ploegmaats proberen het scoren te beletten. En daar heeft hij duidelijk zin in.

“Er zijn geen leukere matchen dan tegen ex-collega’s”, vertelt Wagemans. “Je kent elkaar, weet wat je aan elkaar hebt en kunt nog eens aftoetsen wie de beste is. Er is niets mooiers dan dat spelletje samen beleven, zowel met als tegen elkaar.” Contact met zijn oude ploegmaats was er deze week nog niet. “Ik heb gezegd dat ze mij twee weken met rust moesten laten. Ik heb het contact dus even afgeblokt”, lacht hij.

Dat Wagemans zaterdag tussen de palen staat, was bij de start van het seizoen niet de bedoeling. Bij Geel is Tibo Herbots de eerste doelman, maar die liep een blessure aan de schouder op die hem een viertal maanden aan de kant houdt. Daardoor mag Wagemans opnieuw zijn ervaring aanspreken.

“Met dat idee begon ik ook aan het seizoen”, benadrukt Wagemans. “Als ze mij nodig hebben, wil ik er staan en het beste van mezelf geven. Daarom probeer ik mij altijd in orde te houden.” Toen Herbots tijdens een wedstrijd geblesseerd uitviel, moest Wagemans zich klaarhouden om in te vallen. Dat bracht hem niet van zijn stuk. “We hadden afgesproken dat hij nog even zou proberen omdat hij zijn arm nog redelijk goed omhoog kreeg. Zo kon ik mij opnieuw opwarmen. Maar zodra het niet meer ging, was het aan mij. Dat bezorgde mij geen extra stress. Zo zit het spelletje nu eenmaal in elkaar.”

De doelman kan terugvallen op een indrukwekkende staat van dienst. Met passages bij onder meer Tienen, Leuven, Oosterzonen, Lierse, Poederlee, Lille United, Berg en Dal, Houtvenne en Wezel Sport bracht hij ruim 20 jaar ervaring in de nationale reeksen mee naar Geel, al beperkt zijn bijdrage zich niet tot het keeperswerk. Wagemans is namelijk ook actief als begeleider binnen de medische omkadering. Hij is van opleiding en beroep onder meer orthomoleculair therapeut en PNI-therapeut en neemt die expertise graag mee naar het voetbal. Ook bij zijn vorige clubs ondersteunde hij spelers waar nodig. “Ik doe dat graag, omdat je daardoor dieper in de groep zit. Je leert je ploegmaats beter kennen en weet meer van elkaar. Ik heb bij Geel dus niet alleen mijn rol als doelman, maar kan ook op een andere manier iets betekenen voor de ploeg.”

Dat hij op zijn 39ste nog op dit niveau keept, vindt Wagemans zelf niet zo opmerkelijk. “Ik voel mij op dit moment zelfs beter dan toen ik 26 was.” Een vast moment waarop hij zijn handschoenen aan de haak wil hangen, heeft hij dan ook niet voor ogen. “Ik heb altijd aandacht gehad voor mijn lichaam, voeding, levensstijl en slaap. Zolang ik mij goed voel en fysiek mee kan, zie ik geen reden om te stoppen.”

Voetbal geeft hem bovendien structuur en houdt hem scherp. Het vooruitzicht op een leven zonder de sport stemt hem voorlopig weinig enthousiast. “Ik ben daar op dit moment zelfs een beetje bang voor. Voetbal houdt mij fris en gezond. Ik denk nog niet aan een leven na het voetbal.”

Met zijn ervaring wil hij ook bij Geel een voorbeeld zijn voor de jongere spelers. Niet alleen door reddingen te verrichten, maar ook door zijn ploegmaats aan te sturen en de juiste mentaliteit over te brengen. “Ik probeer wat agressiviteit en vooral die wil om te winnen in de ploeg te steken. Als doelman ben je afhankelijk van je team. Zonder je ploegmaats ben je niets. Je moet samen verantwoordelijkheid opnemen en ervoor zorgen dat iedereen zijn rol goed vervult.”

Geel toonde de voorbije weken veel veerkracht. Tegen Zepperen-Brustem knokten de Zotten zich in moeilijke omstandigheden naar een gelijkspel. “Een achterstand ophalen en die vasthouden, zelfs wanneer we met negen spelers kwamen te staan, is een bewijs van de weerbaarheid van de groep”, zegt Wagemans. “Ik denk dat Wezel individueel misschien meer talent heeft, maar wij kunnen als groep sterk staan. Als iedereen aan hetzelfde zeel trekt, kunnen we mooie dingen bereiken. Tegen Zepperen-Brustem hebben we laten zien dat we samen kunnen werken en voor elkaar willen strijden.”

Dat collectieve aspect kan zaterdag belangrijk worden. “Ik heb Wezel dit seizoen al twee keer aan de slag gezien, tegen Berg en Dal en Betekom. Ze beschikken over heel wat intrinsieke kwaliteit. Ze gelden als een van de kandidaten voor de titel”, verzekert Wagemans. “Wezel zal het initiatief zal proberen te nemen. Ze kiezen zeker de kaart van de aanval. Maar toch ziet ik ook kansen voor ons. We zullen moeten zien hoe de wedstrijd zich ontwikkelt en ons eigen spel proberen te spelen.”

Mocht Wagemans zaterdag een cruciale redding verrichten tegen een van zijn vroegere ploegmaats, dan zal hij daar naar eigen zeggen volop van genieten. “Natuurlijk! Je kunt ze allesbehalve een gunst bewijzen. In een concurrentiestrijd bestaat er geen gunfactor.” Zijn pronostiek? Die verraadt meteen de ambitie van een doelman die nog altijd het liefst met een clean sheet van het veld stapt. “Ik zou het liefst 2-0 zeggen. Ik wil natuurlijk de nul houden. Misschien is dat niet de realiteit, maar je moet ergens naartoe werken. In mijn hoofd gaan we altijd winnen." (DJ)