Nicolas Mombaerts wil met Geel voor verrassing zorgen: "We zullen allemaal 110 procent moeten zijn"

Voor Nicolas Mombaert (33) wordt de verplaatsing van ASV Geel naar Zepperen-Brustem zondag meer dan zomaar een wedstrijd. De verdediger is een geboren en getogen Truienaar, groeide op in Brustem en speelde twee seizoenen geleden nog bij de tegenstander. “Ik heb geen rancune. Ik gun Zepperen-Brustem het beste. Alleen zondag niet”, lacht hij.

Mombaerts hoeft zondag niet lang na te denken over zijn voetbalroots. “Ik ben een rasechte Truienaar”, zegt hij. “Ik ben afkomstig van Brustem en heb mijn eerste voetbalstapjes bij Brustem VV gezet.” Via twee jaren in Tienen belandde hij bij de jeugd van STVV, waarna ook KV Mechelen even op zijn pad kwam. Daarna begon zijn lange carrière bij de volwassenen, met zeven jaar Spouwen-Mopertingen als belangrijkste etappe. Via Hades, Sporting Hasselt, opnieuw Hades, Diest en Zepperen-Brustem kwam hij uiteindelijk bij ASV Geel terecht.

Geel is, op een maand bij Diest na, zijn eerste club buiten de provincie. En toch voelt hij zich er intussen thuis. “De Geelse Zotten zijn een ras apart, maar een ‘ras apoat’ zeggen ze ook van de Truienaars”, grijnst Mombaerts. “Geel is een mooie club met een prachtig stadion en een perfecte grasmat. We hebben een grote groep fanatieke groep supporters. Hopelijk komen er daar nog veel bij, maar dat staat of valt natuurlijk met de resultaten. Dat weten we als spelers ook.”

Toch zal het zondag even anders voelen wanneer hij Het Dekken oprijdt. Mombaerts speelde er vorig seizoen in de voorbereiding nog en heeft nog altijd een band met de club. “Met Zepperen-Brustem heb ik altijd wel een link gehad, zeker met Brustem. Maar sinds de fusie met Zepperen is er veel veranderd. De mensen die bij Brustem waren, zien Zepperen-Brustem vooral nog als Zepperen. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de locatie. De club speelt in Zepperen. Veel van mijn kameraden hebben dat gevoel ook. Het vroegere Brustem wordt toch gemist. Ik ben zelf nog altijd een OG van Brustem (lacht).”

Het is niet de eerste fusieclub waar hij speelde. “Toen ik zeven jaar bij Spouwen-Mopertingen speelde, heb ik dat ook ervaren. Daar waren Spouwen en Mopertingen samengegaan.” Vorig seizoen leek Mombaerts nochtans langer in Zepperen te blijven. Hij had zijn contract verlengd, maar tijdens de voorbereiding veranderde de situatie. De club werkte correct mee en Mombaerts vond uiteindelijk onderdak bij Geel. Ook daarover sprak hij eerder met respect. “Als Truienaar dacht ik mijn loopbaan hier te eindigen, maar soms lopen dingen anders en moet je snel schakelen.”

Bij Geel groeide hij vervolgens uit tot een van de ervaren krachten achterin. De club was dan ook blij dat de verdediger zijn verblijf verlengde. Geel omschreef hem bij de contractverlenging als een “absolute leidersfiguur die met zijn ervaring, rust en fysieke kracht stabiliteit brengt”.

Dit seizoen moest Mombaerts door problemen wat langer wachten op zijn eerste basisplaats. “Ik kende wat problemen aan de knie. Een beetje slijtage. De voorbereiding had er wat ingehakt, waardoor ik niet honderd procent klaar geraakte. We hebben toen beslist om het even rustiger aan te doen en de knie te laten herstellen.”

Wedstrijden missen blijft voor een voetballer van zijn leeftijd duidelijk geen evidentie. “Het is nooit fijn als je matchen moet missen, maar dat hoort nu jammer genoeg bij het voetbal.” Ondertussen volgde hij Geel van dichtbij. “De start was wisselvallig, vooral buitenshuis, maar de 3-2-zege tegen Nieuwmoer gaf vertrouwen”, analyseert Mombaerts, die zaterdag zijn eerste goal voor de Zotten maakte. “Het deed deugd om de kater van de match tegen Turnhout door te spoelen. Hopelijk kunnen we de trend doorzetten.”

Geel wil vooral opnieuw naar boven kijken. “We moeten op de linkerkolom mikken en wie weet verdienen we dan nog een plaats bovenaan. Hopelijk kunnen we zo lang mogelijk omhoog kijken en hoeven we niet naar beneden te kijken zoals vorig seizoen.”

Zepperen-Brustem is daarvoor meteen een stevige test. Mombaerts kent de ploeg goed en schat zijn ex-club hoog in. “Ze hebben zich de voorbije twee jaar alleen maar versterkt met onder andere spelers uit eerste en tweede amateur. Met Mirko Licata hebben ze zelfs een trainer uit eerste amateur gehaald. Ik ken Mirko nog van bij Hades. Het is een toptrainer, zeker op ons niveau.”

Mombaerts zag Zepperen-Brustem dit seizoen ook al twee keer aan het werk. “Het is een stugge tegenstander met op elke positie twee goede spelers. Ik was dan ook verrast dat ze bij Achel verloren. De week voordien domineerden ze tegen ATO en wonnen ze met 5-1. Maar dat is onze reeks. Elk weekend zijn er verrassingen.” En dus ziet Mombaerts kansen. “Misschien kunnen wij zondag voor de verrassing zorgen. We gaan er in ieder geval voor, maar dan moeten we allemaal niet 100, maar 110 procent zijn.”

Een aantal spelers van Zepperen-Brustem kent hij bijzonder goed. “Met heel wat spelers heb ik nog samengespeeld of tegen gespeeld. De twee Vanwelkenhuysens, Nicolas Robin en Niel Bourguignon ken ik goed. Tegen Davy Deflem heb ik jaren gespeeld. Het zijn allemaal goede gasten.”

Maar zondag bestaat er volgens Mombaerts maar één regel. “De vriendschap moet even plaats maken. Vooral Dylan Vanwelkenhuysen zullen we moeten proberen lam te leggen. Hij is goed bij schot. Hij heeft er intussen al honderd gemaakt in Zepperen. Het is stilletjes aan genoeg geweest. Zondag hoeft hij er geen te maken (lacht).”

Zijn eigen pronostiek is weinig spectaculair, maar wel duidelijk. “Een droge 0-1 zou mooi zijn. Qua organisatie zit het bij ons wel goed. We gaan nog eens proberen de nul te houden.” Voor Mombaerts zou dat de ideale manier zijn om terug te keren naar zijn oude voetbalgrond.

“Als speler wil je iets terugdoen voor de club”, verzekert Mombaerts. “Iedereen heeft het beste voor met Geel. Ik zou niks liever hebben dan dat de club haar ambities kan waarmaken en dat we daardoor voor een vol huis spelen. Dat is de droom van de Geel-supporters. Als speler wil je daar ook iets voor terugdoen.”

Over zijn eigen toekomst maakt de 33-jarige verdediger zich ondertussen weinig zorgen. Naast zijn voetbalcarrière staat hij voor de klas als leerkracht L.O. aan het Atheneum in Sint-Truiden en sinds dit schooljaar ook in Borgloon. Daarnaast werkt hij in bijberoep als personal trainer, met de focus op individuele krachttraining, aan de lichamen van zijn klanten. Zelf heeft hij dat lichaam ook nodig voor zijn eigen voetbalcarrière. “Zondag mag dat lichaam dus nog één keer extra op scherp”, lacht Mombaerts. In Zepperen, op een plek die voor Mombaerts altijd een beetje Brustem zal blijven (lacht)." (DJ)