Grote pijnpunt RSCA blootgelegd: "Helemaal anders bij Club"

Het gelaat van Anderlecht is de voorbije weken onherkenbaar veranderd. Met het vertrek van sterkhouders zoals Thorgan Hazard, Yari Verschaeren en goudhaantje Nathan De Cat is het vizier in Brussel volledig omgegooid. Maar waar het vertrek van bepalende figuren op het veld pijn doet, is de metamorfose achter de schermen minstens zo ingrijpend.

Een Portugese wind waait tegenwoordig door het Astridpark. Nieuwbakken hoofdcoach Vitor Bruno nam meteen een vijfkoppige technische staf mee uit zijn vaderland, wat in de wandelgangen al smalend een Portugese enclave wordt genoemd. Samen met de Franse sportieve architect Antoine Sibierski trekt Bruno alle macht naar zich toe.

"Plots komen daar vijf Portugezen binnen voor de technische staf", merkt commentator Tom Boudeweel op bij Sporza over de nieuwe wind. "En ik hoor dat Bruno en Sibierski heel veel met hun twee beslissen. Dat zal dus toch een cultuurclash zijn. Dat zijn namen die wij drie maanden geleden nog niet eens kenden. Voor mij blijft paars-wit voorlopig dus toch nog een bouwwerf."

Die constante stoelendans maakt het bouwen aan een hecht elftal aartsmoeilijk. Waar aartsrivaal Club Brugge al jaren leunt op ervaren rustpunten om jong talent te laten ontbolsteren, ontbreekt zo’n houvast in Brussel.

Boudeweel ziet daar de kern van het Brusselse probleem: "Dat is het grote probleem van Anderlecht de voorbije tien jaar. Er is geen echte ruggengraat meer. Club Brugge heeft mannen als Mechele en Vanaken als kapstokken. Daardoor konden jonge gasten zoals De Ketelaere of Diatta zich ontwikkelen. Zo'n stabiel geheel mis ik vandaag nog altijd bij Anderlecht."