Anderlecht wint ruim, alweer grote Jelle Vossen-schande

Het scorebord in de Elindus Arena gaf na affluiten een genadeloze 2-4 aan, maar wie de wedstrijd tussen Zulte Waregem en Anderlecht zag, wist wel beter. Essevee speelde bij vlagen sprankelend voetbal en stapelde de kansen op, maar de bal wilde er simpelweg niet in. Terwijl de ene na de andere huizenhoge kans werd verkwanseld, bleef de man met de dodelijkste reflexen van de kern 87 minuten lang werkloos op de bank: Jelle Vossen.

Het onbegrip in de tribunes was na afloop tastbaar. Hoe is het mogelijk dat een ploeg die snakt naar een doelpunt, haar meest ervaren sluipschutter pas drie minuten voor tijd het veld opstuurt? De situatie rond Jelle Vossen begint steeds meer op een open zenuw te lijken binnen de club.

Zulte Waregem legde Anderlecht bij momenten het vuur aan de schenen. Aanvallend was er weinig aan te merken op de ploeg van Sven Vandenbroeck, behalve dan die ene cruciale factor: de afwerking. Waar Anderlecht dodelijk efficiënt was (Thorgan Hazard scoorde een hattrick), sprongen de aanvallers van Essevee wel heel kwistig om met de kansen.

In de voetbalwetenschap heet dat dan "een gebrek aan killersinstinct". En laat dat nu net het handelsmerk zijn van Jelle Vossen. Toch lijkt de topschutter volledig uit de gratie te zijn gevallen bij coach Vandenbroeck. De keuze om hem pas in te brengen wanneer de match al lang en breed beslist was, voelde voor velen aan als een motie van wantrouwen.

De breuk tussen de trainer en de spits lijkt dieper te zitten dan alleen een tactische keuze. Sinds dit seizoen is de rol van Vossen gedegradeerd tot die van een figurant. "Een pijnlijke situatie voor een speler met zo'n staat van dienst", klinkt het in de wandelgangen. Vossen miste helemaal op het einde nog een reuzekans. Of hoe ook zijn vertrouwen helemaal wegebt door de situatie.